خواهد مىبخشد ، و آن‌كس كه شرك به خدا آرد به دروغى كه بافته است گناهى بزرگ مرتكب شده است . و ديگرى در آيهء 116 : إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ . . . * . ظلم بخشودنى و أمّا الظلم الّذي يغفر فظلم العبد نفسه عند بعض الهنات ؛ و اما ظلمى كه آمرزيده شود ظلم بنده است بر خويشتن به هنگام هجوم بعض از خوىهاى زشت . در صحاح گويد : في فلان هنات ، در فلانى خصلت‌هاى ناپسندى است . و درمورد صفات نيك به كار نرود . . . در حديث سطيح آمده : ثمّ تكون هنات و هنات « 1 » ؛ پس از آن حوادثى سخت و شديد رخ خواهد داد و . . . إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ . . . « 2 » ؛ چنانچه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كرده‌اند دورى گزينيد ( گناهان كبيره ) ما از گناهان ديگر شما درگذريم . وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ؛ « 3 » نيكان ، آنها هستند كه هرگاه كار ناشايسته از اينان سرزند يا ظلمى به نفس خويش كنند خدا را به ياد آرند و از گناه خود به درگاه خدا توبه و استغفار كنند ( كه مىدانند ) جز خدا هيچ‌كس نمىتواند گناه خلق را بيامرزد ، و آنها هستند كه اصرار در كار زشت نكنند ؛ چون به زشتى معصيت آگاه‌اند . الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ . . . « 4 » ؛

--> ( 1 ) . لسان العرب ، ج 15 ، ص 210 . ( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 31 . ( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 135 . ( 4 ) . نجم ( 53 ) آيهء 32 .